रुघासँग प्रेम
यो रुघाले पनि मलाइ कहिल्यै छोडेन । कस्तो माया लागेछ म सँग यसको । मानौँ कुनै प्रेमिले आफ्‍नी मायालु लाइ चपक्क अँगालोमा कसे जस्तै । एकछिन पनि टाढा हुन नसकेझै । रुघाले मलाइ एकोहोरो माया गरिरहेछ लभको लागी 'पर्पोज' हानिरहेछ । तर मैले भने उसको 'पर्पोज'लाइ रिजेक्ट गरिरहेछु । रिजेक्ट गर्न कहिल्यै डिकोल्ड खान्छु,कहिल्यै मेडिकलका चकलेटहरु तर ? असफल । उसकै जीत हुन्छ मेरो हार । कहिलेकाँहि लाग्छ किन बेकारमा सधैँ पैसा खर्च गरिरहनु ? यसको पर्पोज ओके गरुँ । तर सक्दिन । नाकबाट एकोहोरो बगिरहने सिँगान पुछ्‍दा पुछ्‍दा रुमाल भिजिसक्यो । कानहरुले सुन्न पनि छोडिदिन्छन् । पढ्‍लेख गर्न गार्‍हो हुन्छ । अनि मैले कसरी उसको पर्पोज ओके गरुँ ? तिमी नै भनिदेउ ए रुघा म कसरी तिम्रो पर्पोज ओके गरुँ ? तपाइहरुलाइ पनि यसरी कसैले एकोहोरो माया गरेको छ ?

धेरै दिन भयो ब्लग मा लेख्न नसकेको । खासै ब्य्स्त पनि होइन,फुर्सद पनि छैन । हालै नेपाल साप्ताहिक बाट कान्तिपुर दैनिक मा जानु भएका दिपक अधिकारि दाई ले कोसेली हेर्नु हुने भएछ । मेरो लेखकहरु सँग राम्रो चिन्जान भएकाले अन्तर्वाता लिन भन्नु भयो । मन्जुश्री थापाको नाम दिनु भएको थियो । दुई दिन सम्म मन्जुश्री ले फोन उठाउनु भएन । तेस्रो दिन फोन उठ्यो । कुनै पुरुष को आवाज थियो । उहा त आजै बिदेश जानु भयो भन्ने खबर पाइयो । त्यस पछी मैले नयाँ लेखक सँग जाने भए । रमेश बिकल सँग अन्तर बार्ता लिसकेको छु । चाडै पाठक हरुले कोसेली को पाना मा पढ्न सक्नुहुनेछ ।

बाजुराबाट फर्केर
यहि कारतिकको २० गते म काठमाडौ पुगे । एक महिना लामो बाजुरा बसाइ पछि । तिहार
त्‍यति रमाइलो भएन ,दसै त ठिकै भयो । तिहार मा सेलरोटिखान पाइएन । झिलीमिली
बत्तती पनि बाल्‍न पनि बाल्‍न पाइएन । नजिकैको हजुरअामा बितेकाले जुठो मानियो । तैपनि साथीको मा गएर सेलरोटि खाइयो । रमाइलो गरियो । दसैमा गाउ गएर खिचेका फोटाहरु केहि हप्‍ता पछि राख्‍नेछु ।

यसपाली दसैं काठमाडौंमा

अन्तत मेरो दसैं काठमाडौं मै बित्ने भयो । यो पाली मेरोसानो भाई ले पनि घर जान मानेन । बच्चाहरु घर जान लालायित हुन्छन् । तर उ भने नजाउ भन्छ । हिजो बुवाले घर बाट पनि फोन गरेर । न आउ भनेपछि त यतै बस्ने पक्का भयो । काठमाडौं मा कसरी दसैं मनाउने? सुन्सान ठाउँ मा को सँग बोल्ने? को सँग हास्ने?आफ्नो भन्ने को छ र? गाउ म त हास्ने बोल्ने सबै हुन्छन् । तर यता आफ्नो भन्ने कोही छैन ।

Dashain Aayo

how the time passed ? it is hurridly going on .there is no any happiness in dashain who have no alot of money.money is nothing but 'man' (heart) n soul is everything.

Exam finished,working starts
yesterday, my exam is fineshed. hangover of exam is passed.now i bacame free. i will alot of thing to do in this period. i should a lot of articels and news for the newspapers and magazines.
i will taste new books in nepali and english in both languages.perhaps i am in kathmandu in the Dashain and Tihar time.i will collect new experiences in kathmandu during this time.